سلام به دوستان خوبم
دوست دارم به عنوان اولین بلاگم در مورد عصردیدنی مشهد، از خود عصردیدنی بگم و اینکه چی شد من وارد این فضا شدم و تا امروز با افتخار یکی از اعضا ثابت این جلسات هستم.
جونم واستون بگه حدودا یک سال پیش بود، دقیقا تیر ماه سال 1402 که دوست و مدیرم، عمو نیما پوستر یک رویداد توی مشهد رو واسم فرستاد و بهم پیشنهاد داد حتما توی این جلسه شرکت کنم.
البته اصل داستان به بیشتر از یک سال پیش برمیگرده، زمانی که من توی مجموعه تاسیسات 24 ساعته مشغول کار بودم و مدیرم یعنی همون عمو نیما از ضعف مهارتهای نرم من توی محیط کار صداش دراومد و بارها و بارها بهم گوشزد کرد روی این قضیه کار کنم. چون ضعفهای من توی مهارتهای نرم مشکلات زیادی واسه من توی کار ایجاد کرده بود.
منم از همون موقع سعی کردم با مطالعه و صحبت با دوستان و حتی مشاورم این مشکلات رو حل کنم. هر چند بماند که حتی اون موقع نمیدونستم مهارت نرم چی هست؟ ☺
تا اینکه با دیدن پوستر جلسه عصردیدنی مشهد گل از گلم شکفت. چون دقیقاً این جلسات با محوریت مهارتهای نرم برگزار میشه. با خودم گفتم: «بیا این همه دنبال راه حل بودی و حالا یک سری جلسات توی مشهد برگزار میشه که میتونی با کمکشون مشکل ضعف مهارتهای نرمت رو حل کنی.» اینطور شد که اون جلسه رو با شوق و اشتیاق فراوان شرکت کردم.
جلسه اول عصردیدنی که رفتم واسم بینهایت جذاب، جدید و هیجان انگیز بود. چون برخلاف تمام جلساتی که توی مدت شاغل شدنم به صورت آنلاین شرکت میکردم، این بار یک جلسه حضوری رو تجربه میکردم.
جلسات عصردیدنی مشهد اغلب توی کافی شاپ برگزار میشه تا فضای دوستی بین بچهها حفظ بشه. با ورودم به جلسه با استقبال گرم بچههای عصردیدنی مواجه شدم. آدمهایی که انقدر گرم و دوست داشتی بودن که فکر میکردم از قبل منو میشناسن. در حالیکه اولین ملاقات ما بود.
توی همون جلسه اول فهمیدم که عصردیدنی اول بار حدود 4 سال پیش از یک توئیت شروع شد که حسین حمیدیا عزیز توی توئیتر زد و به دوستانش در تهران گفت بیاید دور هم جمع بشیم و با هم کپ بزنیم. همین پیشنهاد ساده باعث ایجاد دورهمی عصردیدنی در تعداد زیادی از شهرهای ایران و حتی ترکیه شد.
شفافتر بخوام بگم عصردیدنی در واقع یک دورهمی گفتگو محوره که قراره هر بار روی یکی از مهارتهای نرم صحبت بشه. هر سری یک نفر آدم کار درست توی حوزه تخصصی خودش به عنوان ارائه دهنده حاضر میشه و بحث رو پیش میبره و همه ما توی اون مباحث مشارکت میکنیم و نظرات شخصی و تجربیات خودمون رو میگیم.
اصلا یکی از جذابترین بخشهای عصردیدنی دقیقا همین حالت مشارکتی جلسات بوده و هست. اینکه قرار نیست فقط یک نفر اون وسط صحبت کنه و بقیه فقط گوش بدن. بلکه همه حق صحبت کردن و اظهار نظر دارن. اینطوری یادگیری هم بهتر اتفاق میافته.
بخش دیگه جذاب این جلسات آشنایی با آدمهای مختلف توی حوزههای کاری متنوع و حتی حوزه کاری خودت هست که البته اکثرشون توی فضای کسب و کارهای آنلاین کار میکنن. اما اخیراً از صنفهای دیگه مثل وکیل، استاد دانشگاه و حتی آتش نشان هم توی جلساتمون شرکت کردن.
به قول دایی حسام این موضوع نشون میده که خانواده عصردیدنی داره بزرگ و بزرگتر میشه و امیدواریم روزی از تمام اقشار و مشاغل توی این جمع دوستانه حاضر بشن.
به نظر من یکی از مهمترین اهداف جلسات عصردیدنی اینکه من در کنار کار کردن روی مهارتهای نرم خودم با آدمهای بیشتری آشنا بشم و شبکه سازی قوی این وسط داره شکل میگیره. دلیلم واسه این ادعا اینکه بعد از هر جلسه بچهها دور هم جمع میشن و از فعالیتهای شخصی خودشون میگن.
حتی عدهای که دنبال نیروی کار هستن یا برعکس، کسانی که دوست دارن جایی مشغول به کار بشن، اونجا نیازشون رو اعلام میکنن و خیلیا از همین طریق به مراد دلشون رسیدن.
خلاصه اینکه اگه شما دوست دارید روی یادگیری مهارتهای نرمتون کار کنید، یک فضای حرفهای ولی در عین حال دوستانه رو تجربه کنین و شبکه قوی از آدمهای کار درست برای خودتون درست کنید، پیشنهاد میکنم شرکت توی دورهمیهای عصردیدنی رو از دست ندید.
اگه توی شهرتون این جلسات رو ندارید، میتونید خودتون با کمک و حمایتهای بچههای عصردیدنی، دورهمی شهر خودتون رو استارت بزنید و از این فضای دلچسب و مفید بینهایت لذت ببرید.
توی بلاگ پستهای بعدی سعی میکنم از چیزهایی که توی این سری جلسات یاد گرفتم واستون بگم تا بیشتر با این جلسات آشنا بشید.
ممنون که خوندید ☺
نویسنده: سعیده جلالیان