چهارشنبه ۱۷ بهمن ۱۴۰۳، سالن جلسات میزبان نخستین دورهمی عصردیدنی نیشابور با موضوع «مهارتهای توسعه فردی» بود. جلسهای متفاوت، با فضایی صمیمانه که شرکتکنندگان از همان ابتدا با صحبتهای صادقانه و بیتکلف مجید خواهانی، مدیرعامل اسکایروم، درگیر موضوع شدند.
شروعی متفاوت با نگاهی انسانی
خواهانی جلسه را با یک نکته قابل تأمل آغاز کرد: “شما امروز به خودتان اولویت دادید و روی توسعه فردیتان سرمایهگذاری کردید. به خودتان افتخار کنید.” این مقدمه ساده اما پرمعنا، فضای جلسه را انسانیتر و هدفمندتر کرد. او با تأکید بر اینکه در نقش سخنران یا آموزگار ظاهر نشده، گفت: “من برای حمایت از این رویداد و شبکهسازی در شهرمان اینجا هستم.”
تأکید بر ظرفیتهای پنهان نیشابور
یکی از نکات برجسته جلسه، اشاره خواهانی به استعدادها و ظرفیتهای ناشناخته نیشابور بود. او معتقد بود که نیشابور پتانسیل بالایی دارد اما به دلیل عدم شناخت همشهریان از توانمندیهای یکدیگر، بسیاری از این ظرفیتها مغفول ماندهاند. او تأکید کرد: “چنین دورهمیهایی میتواند آغاز شبکهسازی و رشد جمعی باشد.”
تعریف توسعه فردی از نگاه جمع
خواهانی از شرکتکنندگان خواست تا دیدگاههایشان درباره توسعه فردی را به اشتراک بگذارند. پاسخها متنوع اما عمیق بودند:
ارتباط مؤثر و مهارتهای نرم: برخی معتقد بودند توسعه فردی یعنی توانایی ایجاد ارتباطات مؤثر و یادگیری مهارتهایی که به بهبود روابط انسانی کمک کند.
تابآوری و توانمند شدن: برای برخی دیگر توسعه فردی یعنی افزایش تابآوری و توانمند شدن در مواجهه با چالشها.
تصمیمگیری درست: نکته دیگری که مطرح شد، اهمیت توانایی در تصمیمگیریهای درست و بهموقع در مسیر زندگی بود.
خلق ارزش و تأثیرگذاری: دیدگاه جالب دیگر خلق ارزشهایی بود که فراتر از داراییهای مادی هستند؛ ارزشهایی که تأثیر ماندگاری در زندگی فرد و جامعه دارند.
سه لایه توسعه فردی
خواهانی توسعه فردی را در سه لایه دستهبندی کرد:
مهارتهای نرم (Soft Skills): مانند ارتباط مؤثر، اصول مذاکره و کار تیمی. او توضیح داد که بدون این مهارتها، حتی با دانش تخصصی بالا نمیتوان در محیطهای کاری موفق بود.
خودشناسی: شناخت لایههای درونی شخصیت، نقاط قوت و ضعف و کنترل هیجانات. او تأکید کرد: “توسعه فردی بدون خودشناسی عمیق، ممکن است به مسیری اشتباه ختم شود.”
باورها و ارزشها: مهمترین و عمیقترین لایه. خواهانی معتقد بود که باورها و ارزشهای فردی موتور محرک اصلی در مسیر رشد و توسعه هستند.
نقش تجربههای زیستی در توسعه فردی
خواهانی با اشاره به مسیر پرچالش خود در راهاندازی اسکایروم، اهمیت تجربههای زیستی در فرآیند توسعه فردی را برجسته کرد. او به شکستها و موفقیتهایش اشاره کرد و گفت: “این مسیرهای پر از افت و خیز است که به ما یاد میدهد چگونه توانمندتر شویم.”
جمعبندی با تأکید بر معنا و هدف زندگی
در پایان جلسه، خواهانی مفهومی کلیدی را مطرح کرد: “توسعه فردی، کوهی بدون قله است. مسیری بیپایان که هر مرحله از آن به درک عمیقتری از خود و معنای زندگی منجر میشود.” او از شرکتکنندگان خواست در مسیر تجربه زیستن، مدام خود را به چالش بکشند و در جستوجوی معنا باشند.
نکات کلیدی جلسه:
توسعه فردی فقط مهارتآموزی نیست؛ سفری است به درون خود و کشف ارزشهای فردی.
شناخت تواناییهای پنهان شهر و شبکهسازی با همشهریان میتواند زمینهساز رشد جمعی باشد.
مهارتهای نرم، خودشناسی و باورهای فردی سه لایه اساسی توسعه فردی هستند.
مسیر توسعه فردی پایانی ندارد؛ هر مرحله فرصتی برای بهتر شدن است.
جلسه نخست عصردیدنی نیشابور، آغاز گفتوگویی بود درباره مسیری که پایان مشخصی ندارد اما هر گامش، معنایی نو به زندگی میبخشد. بیصبرانه باید منتظر نشستهای بعدی بود، جایی که روایتهای بیشتری از تجربههای زیستی و مسیرهای رشد به اشتراک گذاشته خواهد شد.